تبلیغات
تـــــفاهـــــــم - امام موسی کاظم (ع) از دید گاه علمای اهل سنت

*از بامیانم و از دیار كاوه وفریدون،
•از آرزوهایم این است كه سایه‌ی تبعیض و بی عدالتی بر زندگی انسانی چیره نگردد و آتش جنگ و نفاق امنیت و آسایش شان را بهم نزند.
•به آینده ای امید وارم كه نسیم محبت و دوستی رایحه خوش شادی را بر خانه های هموطنانم عطر افشانی كند و گل لبخند بر لبان كودكان شان شكوفه زند.
• توقعم از همه ی دوستان این است كه با دریغ نكردن نظرات خود یاریم نمایند.
ایمیل من: sadeqy_bamyani@yahoo.com

صادقی بامیانی

جستجو

 

امام موسی کاظم (ع) از دید گاه علمای اهل سنت

پنجشنبه 1394/02/24   05:23 ب.ظ


نوع مطلب : سیاسی ،دینی و مذهبی ،

 ·        ﻣﺤﻴﻲ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻋﺮﺑﻲ 1

 ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺁﻛﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺷﻴﺪﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ، ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: ﻭ ﺩﺭﻭﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﻥ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮ ﺩﺭﺧﺖ (ﻛﻮﻩ) ﻃﻮﺭ. (ﺩﺭﻭﺩ) ﺑﺮ ﻛﺘﺎﺑﻲ  2(ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻛﻮﻩ ﻃﻮﺭ، ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ). ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﺑﺎﺩﻱ ﻛﻪ ﻣﺰﺍﺭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻓﺮﺍﺷﺘﻪ؛  3ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ ﺭﺍﺯ پوﺷﻴﺪﻩ؛  ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺱ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ ﺁﻳﻨﻪ ﻧﻮﺭ؛ ﺍﻭ ﻛﻪ ﻣﻮﺳﺎﻱ ﻛﻠﻴﻢ ﻭﺍﺩﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺍﻣﺎﻣﺖ، ﺭﻭﺷﻨﺎﻳﻲ ﭼﺮﺍﻍ (ﻋﺎﻟﻢ) ﺍﺭﻭﺍﺡ 4 ﻭ ﺭﻭﺷﻨﺎﻱ ﺁﻳﻴﻨﻪ (ﺟﻬﺎﻥ) ﺍﺷﺒﺎﺡ5 ﺍﺳﺖ (ﻫﻤﻮﻛﻪ) ﺁﺏ ﺷﺮﺍﺏ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯﻩ ﻭ پاﻳﺎﻥ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻳﻘﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﻛﻴﻤﻴﺎﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ ﻴﺎﺭ ﺯﺭ ﻭ ﺳﻴﻢ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﻛﺰ پﻴﺸﻮﺍﻳﺎﻥ ﻋﻠﻮﻱ ﻭ ﻣﺤﻮﺭ ﺳپﻬﺮ (ﺷﺮﻳﻌﺖ) ﻣﺼﻄﻔﻮﻱ ﺍﺳﺖ. ﻧﻮﺭ ﻓﺮﻭﺯﻧﺪﻩ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﺍﺑﻮ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻮﺳﻲ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﻛﻪ ﺩﺭﻭﺩ ﺧﺪﺍﻱ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺑﺎﺩ.  6

 

ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻲ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ، پنج ﺁﻳﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﺳﻮﺭﻩ ﻃﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺭﺗﻲ، ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻮﺳﺎﻱ ﻛﻠﻴﻢ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﺩﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﻧﺒﻮﺕ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺩﺭ ﻭﺍﺩﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﮔﺎﻡ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻭﻱ، ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻨﻲ ﺑﺨﺶ ﭼﺮﺍﻍ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ - ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻴﻪ ﻭ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻣﺮ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺭﺗﺒﻪ، پﺲ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ - ﻣﻲ‌ﺩﺍﻧﺪ. ﻣﻲ‌ﺩﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻗﻮﺍﻡ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﭼﺮﺍﻍ ﻭ ﻗﻮﺍﻡ ﭼﺮﺍﻍ، ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻨﻲ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺠﺮﺍﻱ ﻓﻴﺾ ﻭ ﻗﻮﺍﻡ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻮﻥ ﺍﺳﺖ.

 ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻲ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ، ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﺻﻔﺎ ﺑﺨﺶ ﺁﻳﻴﻨﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺜﺎﻝ ﻭ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ، ﻛﻴﻤﻴﺎﻱ ﻓﻠﺰﺍﺕ (ﺟﺎﻥ ﻫﺎﻱ) ﻛﻢ ﺍﺭﺯﺵ ﺑﺮ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻋﻴﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻟﺄﻋﻤﺎﻝ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺣﻠﻘﻪ ﻭﺳﻂ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﻲ‌ﺷﻤﺎﺭﺩ؛ ﭼﻮﻥ ﻋﺪﺩ ﻫﻔﺖ، ﻭﺳﻂ ﻋﺪﺩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ. 
*ﺍﺑﻮﺣﺎﺗﻢ ﺭﺍﺯﻱ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ:
 ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺛﻮﻕ، ﺍﻣﻴﻦ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻮ ﻭ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ پﻴﺸﻮﺍﻳﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﺳﻲ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﺳﺖ. 7
*ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﺎﻥ ﺟﻮﺯﻱ  8
ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻭ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺧﻮﺩ "ﺻﻔﺔ ﺍﻟﺼﻔﻮﺓ" ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: ﻣﻮﺳﻲ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ... ﺑﻪ ﻋﺒﺪ ﺻﺎﻟﺢ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻮﺩ؛ ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ، ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ. ﺍﻫﻞ ﻛﺮﻡ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻱ (ﻭ ﮔﺬﺷﺖ) ﺑﻮﺩ. ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﻲ‌ﺷﺪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، (ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺗﻠﺎﻓﻲ) ﻛﻴﺴﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺯﺭ ﻭ ﺳﻴﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﺎﺳﺰﺍﮔﻮ ﻣﻲ‌ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ. 9
* ﺍﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷﺎﻓﻌﻲ  10
ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺧﻮﻳﺶ، " ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻟﺴﺆﻭﻝ ﻓﻲ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺁﻝ ﺍﻟﺮﺳﻮﻝ" 11ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﺍﺧﺘﺮ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: [ ﺍﻭ ﺍﻣﺎﻡ، پر ﺍﺭﺝ، ﻭﺍﻟﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻣﺠﺎﻫﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ. ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺮ ﻃﺎﻋﺎﺕ ﻭ ﻛﺮﺍﻣﺖ ﻫﺎﻳﺶ ﺯﺑﺎﻧﺰﺩ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﻮﺩ. ﺷﺐ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﻭ ﺭﻭﺯﺵ ﺑﺎ ﺻﺪﻗﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﺳپﺮﻱ ﻣﻲ‌ﺷﺪ. ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻱ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، ﺑﻪ "ﻛﺎﻇﻢ" ﺷﻬﺮﺕ ﻳﺎﻓﺖ؛ ﺯﻳﺮﺍ ﺯﺷﺖ ﻛﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻭ ﺗﺒﻪ ﻛﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭ ﻣﻲ‌ﻛﺮﺩ. ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻲ‌ﻛﺮﺩ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ، "ﻋﺒﺪ ﺻﺎﻟﺢ" ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﻋﺮﺍﻗﻲ‌ﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﺏ ﺍﻟﺤﻮﺍﺋﺞ ﺍﻟﻲ ﺍﻟﻠﻪ (ﻭ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﻧﻮﺭﺍﻧﻲ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﻜﺎﻥ ﺣﺎﺟﺖ ﺭﻭﺍﻳﻲ) ﻣﻲ‌ﺩﺍﻧﻨﺪ؛ ﺯﻳﺮﺍ (ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻜﺎﻥ ﺷﺮﻳﻒ) ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ‌ﻫﺎﻱ ﺯﺍﺋﺮﺍﻧﺶ ﺍﺟﺎﺑﺖ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﻋﻘﻞ ﺍﺯ ﻛﺮﺍﻣﺖ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﺣﻴﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ، ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ ﻭﻱ ﺩﺭ پﻴﺸﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. 12
 ﻋﻠﺎﻣﻪ ﻳﺎﻓﻌﻲ ﻳﻤﻨﻲ13ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻣﺮﺍﺓ ﺍﻟﺠﻨﺎﻥ ﻭ ﻋﺒﺮﺓ ﺍﻟﻴﻘﻈﺎﻥ ﻓﻲ ﻣﻌﺮﻓﺔ ﻣﺎ ﻳﻌﺘﺒﺮ ﻣﻦ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﺗﻘﻠﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ: ﺁﻗﺎ، ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ، ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﻌﻔﺮ ﺻﺎﺩﻕ، ﺻﺎﻟﺢ، ﻋﺎﺑﺪ، ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ، ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﻭ ﻭﺍﻟﺎﻣﻘﺎﻡ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻣﻴﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺼﻤﺖ ﻗﺎﺋﻞ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﺑﻪ ﻋﺒﺪ ﺻﺎﻟﺢ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺩ.14
*ﺍﺑﻦ ﺣﺠﺮﻫﻴﺜﻤﻲ15
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﺼﻮﺍﻋﻖ ﺍﻟﻤﺤﺮﻗﻪ16ﺑﺎ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ پﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ: ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻭﺍﺭﺙ ﻋﻠﻢ، ﻣﻌﺮﻓﺖ، ﻛﻤﺎﻝ ﻭ ﻓﻀﻞ پﺪﺭﺵ (ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ) ﺑﻮﺩ. ﭼﻮﻥ پﺮﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ، »ﻛﺎﻇﻢ« ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﻋﺮﺍﻗﻲ‌ﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﺏ ﺍﻟﺤﻮﺍﺋﺞ ﻣﻲ‌ﺩﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻱ ﻋﺒﺎﺩﺕ پﻴﺸﻪ ﺗﺮﻳﻦ، ﺩﺍﻧﺎﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺳﺨﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻮﺩ. 17
* ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﻳﺎﺭﺑﻜﺮﻱ 18
ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻟﺨﻤﻴﺲ ﻓﻲ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﻔﺲ ﻧﻔﻴﺲ 19ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﺍﻣﺎﻡ (ﺍﺯ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺍﻣﺎﻡ)، ﻣﻮﺳﻲ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ ﻭ ﺍﺑﻮﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻛﻨﻴﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻭﺳﺖ. ﻛﻨﻴﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﻱ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺍﻭ ﺭﺍ "ﻛﺎﻇﻢ" ﻟﻘﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ؛ ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺠﺎﻭﺯ پﻴﺸﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﻳﺶ، ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ. 20
* ﻋﻠﺎﻣﻪ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻮﺯ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻣﻴﻦ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﺳﻮﻳﺪﻱ 21
ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﮔﺮﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺧﻮﻳﺶ "ﺳﺒﺎﺋﻚ ﺍﻟﺬﻫﺐ ﻓﻲ ﻣﻌﺮﻓﺔ ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺍﻟﻌﺮﺏ" 22 ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: ﻣﻮﺳﻲ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ، پﻴﺸﻮﺍﻱ ﻭﺍﻟﺎﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻴﺮپﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩ. ﺷﺐ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺭﻭﺯﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﺳپﺮﻱ ﻣﻲ‌ﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ "ﻛﺎﻇﻢ" ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪ.23 
نقل از: امام صادق از دیدگاه اهل سنت / نویسنده علی اصغر قربانی نشر مرکز پژوهشهای اسلامی قم 1385 ص 15 تا 20
============
پاورقی:
 . ﺍﺑﻮﺑﻜﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺍﻟﻌﺮﺑﻲ، ﺣﺎﺗﻤﻲ، ﻃﺎﺋﻲ ﻭ ﺍﻧﺪﻟﺴﻲ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻲ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻋﺮﺑﻲ ﻭ ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ »ﺷﻴﺦ ﺍﻟﺄﻛﺒﺮ« ﻭ ﺍﺯ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻱ ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ560 ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ سال638 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺖ. )ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ، ﺝ6، ﺹ 281
2. ﻣﺮﺍﺩ، ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ
3. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺁﻳﺎﺕ ﻧﺨﺴﺖ ﺳﻮﺭﻩ ﻣﺒﺎﺭﻛﻪ ﻃﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻣﺮﺗﺒﻪ پﺲ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ؛ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻬﺎﻥ، ﺩﺭﻭﻥ ﻭ ﺍﻣﺮ ﺍﺳﺖ. . 4  
5. ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺷﺒﺎﺡ ﻳﺎ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺜﺎﻝ، ﺑﺮﺯﺥ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻭﺭﺍﺡ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻭ پﺲ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺳﺖ. ﺍﺷﺒﺎﺡ ﺟﻤﻊ ﺷﺒﺢ ﻭ ﺷﺒﺢ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺷﺒﺢ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺎ، ﺣﻘﻴﻘﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻱ ﻣﺜﺎﻟﻲ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺜﺎﻝ ﺍﺳﺖ.
6. ﻣﺤﻴﻲ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻋﺮﺑﻲ، ﺍﻟﻤﻨﺎﻗﺐ، ﺹ 296، ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ: ﺍﺑﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﺎﻥ، ﻭﺳﻴﻠﺔ ﺍﻟﺨﺎﺩﻡ ﺍﻟﻲ ﺍﻟﻤﺨﺪﻭﻡ، )ﺩﺭ ﺷﺮﺡ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻣﻌﺼﻮﻡ(، ﻗﻢ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺍﻧﺼﺎﺭﻳﺎﻥ،) 
7. ﻣﻨﻬﺎﺝ ﺍﻟﺴﻨﺔ ﺍﻟﻨﺒﻮﻳﻪ ﺝ2، ﺹ124.
8. ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ... ﺑﻦ ﺍﺑﻮﺑﻜﺮ (ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺩﻭﻡ)، ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﻳﻦ، ﻣﻜﻨﻲ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﺮﺝ ﻭ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﺑﻦ ﺟﻮﺯﻱ، ﺍﻫﻞ ﻋﺮﺍﻕ ﻭ ﺣﻨﺒﻠﻲ ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 510 ﻩ. ﻕ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 597ﻩ.ﻕ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺖ. ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺮﺡ ﺣﺎﻝ ﻧﻮﻳﺴﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺫﻫﺒﻲ ﺳﻴﺮ ﻭ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﻟﻨﺒﻠﺎﺀ، )ﺍﻟﻴﺎﻥ ﺳﺮﻛﻴﺲ، ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﻄﺒﻮﻋﺎﺕ ﺍﻟﻌﺮﺑﻴﻪ، ﺝ 1، ﺹ 67(، ﻋﻤﺮ ﻛﺤﺎﻟﻪ )ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ1( ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ. 
9. ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﺎﻥ ﺍﺑﻦ ﺟﻮﺯﻱ، ﺻﻔﺔ ﺍﻟﺼﻔﻮﺓ، ﺑﻪ ﻛﻮﺷﺶ: ﺍﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ، ﻗﺎﻫﺮﻩ، ﺩﺍﺭﺍﻟﺤﺪﻳﺚ، 1421 ﻩ. ﻕ، ﺝ 1، ﺹ 399
10. ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ، ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﻛﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﻣﻜﻨﻲ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺳﺎﻟﻢ، ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﻭ ﻋﺪﻱ ﻭ ﺯﺍﺩﻩ ﻧﺼﻴﺒﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﻛﻪ ﺷﺎﻓﻌﻲ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 582 ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ 653 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺖ. (ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ، ﺝ 6، ﺹ 175؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﻄﺒﻮﻋﺎﺕ، ﺝ 2، ﺹ 147؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ 10، ﺹ104) ﺫﻫﺒﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ: "ﻋﻠﺎﻣﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ...، ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﺁﻥ ﻭ ﺑﻲ ﺭﻏﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻮﺩ".  ﺍﺑﻦ ﻋﺴﺎﻛﺮ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: "ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﻭﺯﺍﺭﺕ، ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﺭﺍﻳﻲ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻭ ﺟﺎﻣﻪ ﺍﻱ پﻨﺒﻪ ﺍﻱ پﻮﺷﻴﺪ." (ﺳﻴﺮ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﻟﻨﺒﻠﺎﺀ ﺝ 23، ﺹ 293(ﺍﺑﻦ ﺳﺒﻜﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﻱ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ: "ﺩﺍﻧﺶ ﻓﻘﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﻧﻴﺸﺎﺑﻮﺭ ﺣﺪﻳﺚ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﺯ ﭼﻬﺮﻩ‌ﻫﺎﻱ ﺳﺮﺷﻨﺎﺱ ﺷﺪ".(ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺍﻟﺸﺎﻓﻌﻴﻪ ﺍﻟﻜﺒﺮﻱ، ﺑﻪ ﻛﻮﺷﺶ: ﻣﺤﻤﻮﺩ ﻃﻨﺎﺣﻲ ﻭ ﻋﺒﺪﺍﻟﻔﺘﺎﺡ ﺣﻠﻮ، ﻗﺎﻫﺮﻩ، ﺍﻟﺒﺎﺑﻲ ﺍﻟﺤﻠﺒﻲ، 1383 ﻩ. ﻕ، ﺝ 8، ﺹ 63) ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻋﻠﺎﻣﻪ ﺍﺳﻨﻮﻱ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: "ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺮ ﻓﻘﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺨﻠﺎﻑ (ﻓﻘﻪ ﺗﻄﺒﻴﻘﻲ)، ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻦ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ، ﺳﺮﺷﻨﺎﺱ، ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ، ﻛﺎﺗﺐ ﻭ ﺍﺩﻳﺐ ﺩﺭﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ." « (ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺍﻟﺸﺎﻓﻴﻪ، ﺑﻪ ﻛﻮﺷﺶ: ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺠﺒﻮﺭﻱ، ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺑﻐﺪﺍﺩ، 1390 ﻩ. ﻕ، ﺝ 2، ﺹ 503).
11. ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺪﻳﻪ ﺍﻟﻌﺎﺭﻓﻴﻦ، ﺍﻳﻀﺎﺡ ﺍﻟﻤﻜﻨﻮﻥ ﻭ ﻛﺸﻒ ﺍﻟﻈﻨﻮﻥ ﻭ ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ، ﻛﺘﺎﺏ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻟﺴﻮﻭﻝ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺍﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ.
12. ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻟﺴﺆﻭﻝ، ﺹ83 
13 . ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﺍﺳﻌﺪ، ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﻋﻔﻴﻒ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﻣﻜﻨﻲ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺴﻴﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﺑﻮﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ698ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﻳﻤﻦ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ 768 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﻣﻜﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺖ. ﺍﻭ ﺍﺯ ﺗﻴﺮﻩ ﻳﺎﻓﻊ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺣﻤﻴﺮ ﻭ ﺷﺎﻓﻌﻲ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﻮﺩ. )ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﺮﺟﻤﻪ: ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ، ﺝ 4، ﺹ 72؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ 6، ﺹ43؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﻄﺒﻮﻋﺎﺕ، ﺝ 2، ﺹ 1952(. ﺍﺑﻮﺍﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﺩﻣﺸﻘﻲ )ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻭﻱ( ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: »ﺍﻭ پﻴﺸﻮﺍﻱ ﻋﺎﺭﻑ، ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻋﺎﻟﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻓﻌﻲ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﻳﺶ، ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣﺎﻟﺎﺕ (ﻣﻌﻨﻮﻱ) ﻭ ﺍﻫﻞ ﻛﺮﺍﻣﺖ ﺑﻮﺩ." (ﺍﺑﻮﺍﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﺍﻟﺪﻣﺸﻘﻲ، ﺫﻳﻞ ﺗﺬﻛﺮﺓ ﺍﻟﺤﻔﺎﻅ، ﺑﻴﺮﻭﺕ، ﺩﺍﺭﺍﺣﻴﺎﺀ ﺍﻟﺘﺮﺍﺙ ﺍﻟﻌﺮﺑﻲ، ﺹ152.) ﻋﻠﺎﻣﻪ ﺯﺭﻛﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﻱ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ: "ﻣﻮﺭﺥ، پﮋﻭﻫﻨﺪﻩ، ﺻﻮﻓﻲ ﻭ ﺍﺯ ﺷﺎﻓﻌﻲ‌ﻫﺎﻱ ﻳﻤﻦ ﺑﻮﺩ. ﻣﺮﺁﺓﺍﻟﺠﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻱ ﺍﻭﺳﺖ.
14. ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎﻓﻌﻲ ﻳﻤﻨﻲ، ﻣﺮﺁﺓ ﺍﻟﺠﻨﺎﻥ ﻭ ﻋﺒﺮﺓ ﺍﻟﻴﻘﻈﺎﻥ (ﺣﻮﺍﺩﺙ ﺳﺎﻝ 183 ﻩ. ﻕ)، ﺣﻴﺪﺭ ﺁﺑﺎﺩ، 1337 ﻩ. ﻕ، ﺝ 1، ﺹ394
15. ﺍﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ﺑﻦ  ﺷﻬﺎﺏ  ﺍﻟﺪﻳﻦ، ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﺷﻴﺦ ﺍﻟﺎﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﻣﻜﻨﻲ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺍﻟﻌﺒﺎﺱ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 909 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ 974 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﻣﻜﻪ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ. ﻋﻠﺎﻣﻪ ﺯﺭﻛﻠﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﻱ ﻣﻲ‌ﻧﻮﻳﺴﺪ: "ﺍﻭ ﻓﻘﻴﻪ، پﮋﻭﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﻫﻞ ﻣﺼﺮ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻟﺎﺯﻫﺮ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺧﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻜﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺖ. ﺍﻭ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺁﺛﺎﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻟﺼﻮﺍﻋﻖ ﺍﻟﻤﺤﺮﻗﺔ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ..." (ﺍﻟﺎﻋﻠﺎﻡ، ﺝ 1، ﺹ 234.) ﻋﻤﺮ ﺭﺿﺎ ﻛﺤﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﻳﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: "ﻭﻱ ﺷﺎﻓﻌﻲ ﻣﺬﻫﺐ، ﻓﻘﻴﻪ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﻱ ﺑﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮﺩ. ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻱ ﺍﻭ ﺍﻟﺼﻮﺍﻋﻖ ﺍﻟﻤﺤﺮﻗﺔ ﺍﺳﺖ."  (ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ 2، ﺹ 152)
16.  ﻛﺘﺎﺏ ﺍﻟﺼﻮﺍﻋﻖ ﺍﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻭ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﺘﺎﺏ، ﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻱ ﺷﻴﻌﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺍﻣﺎﻣﻲ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ، ﺭﺍﻓﻀﻲ‌ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺍﺳﺖ. ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ: "ﺗﻨﺪﺭﻫﺎﻱ ﺁﺗﺶ ﺍﻓﺮﻭﺯ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﺪﻋﺖ ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﺯﻧﺪﻳﻖ."  ﺩﺭ ﻳﻚ ﻛﻠﺎﻡ، ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺗﻬﺎﺟﻢ ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻒ، ﻛﻮﺑﻴﺪﻥ ﻭ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺍﻭﺳﺖ، ﻧﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻭ ﺗﻔﺎﻫﻢ. 
17 . ﺍﻟﺼﻮﺍﻋﻖ ﺍﻟﻤﺤﺮﻗﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﺮﺩ ﻋﻠﻲ ﺍﻫﻞ ﺍﻟﺒﺪﻉ ﻭ ﺍﻟﺰﻧﺪﻗﺔ، ﺹ202
18. ﻗﺎﺿﻲ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ، ﺍﻫﻞ ﺩﻳﺎﺭ ﺑﻜﺮ (ﺗﺮﻛﻴﻪ)، ﻣﺎﻟﻜﻲ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺳﺎﻛﻦ ﻣﻜﻪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﻗﺮﻥ ﺩﻫﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﻓﺎﺗﺶ ﺳﺎﻝ 966 ﻳﺎ 982 ﻩ. ﻕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﻓﻘﻴﻪ، ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﻜﻪ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻟﺎﻋﻠﺎﻡ، ﺝ 2، ﺹ 256؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ 4، ﺹ 47؛ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﻄﺒﻮﻋﺎﺕ ﺍﻟﻌﺮﺑﻴﻪ، ﺝ 1، ﺹ 897
19. ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ ﻣﺸﻬﻮﺭ، ﺳﻴﺮﻩ پﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺧﻠﻔﺎ ﻭ پﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺳﺖ. 
20 . ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻟﺨﻤﻴﺲ ﻓﻲ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﻔﺲ ﻧﻔﻴﺲ، ﺝ 2، ﺹ287
21.  ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻣﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﻴﺪ، ﻣﻜﻨﻲ ﺑﻪ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻮﺯ ﻭ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﺳﻮﻳﺪﻱ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1200 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1246 ﻩ. ﻕ ﺩﺭ ﻧﺠﺪ (ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ) ﭼﺸﻢ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺮﻭﺑﺴﺖ. ﺍﻭ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﺮﺍﻕ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ، ﺝ 6، ﺹ 42.)  ﻋﻤﺮ ﻛﺤﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻔﺶ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ: "ﻧﺴﺐ ﺷﻨﺎﺱ، ﻣﺘﻜﻠﻢ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﻱ ﺑﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﻮﺩ." 0(ﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﺆﻟﻔﻴﻦ، ﺝ 7، ﺹ 200)
22. ﺩﺭ ﺩﻭ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﻟﺄﻋﻠﺎﻡ ﻭ ﻣﻌﺠﻢ ﺍﻟﻤﻮﻟﻔﻴﻦ، ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
23. ﺳﺒﺎﺋﻚ ﺍﻟﺬﻫﺐ ﻓﻲ ﻣﻌﺮﻓﺔ ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺍﻟﻌﺮﺏ، ﺹ 334 

نوشته شده توسط : صادقی بامیانی

mohammad
پنجشنبه 1394/02/24 06:32 ب.ظ
سلام عزیزم وبلاگ بسیار زیبایی برای خودت برپا کردی من طرفدارت شدم به منم سر بزن
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
Online User
IranSkin go Up