تبلیغات
تـــــفاهـــــــم - پیامبر گرامی اسلام(ص) و وحدت بشری

*از بامیانم و از دیار كاوه وفریدون،
•از آرزوهایم این است كه سایه‌ی تبعیض و بی عدالتی بر زندگی انسانی چیره نگردد و آتش جنگ و نفاق امنیت و آسایش شان را بهم نزند.
•به آینده ای امید وارم كه نسیم محبت و دوستی رایحه خوش شادی را بر خانه های هموطنانم عطر افشانی كند و گل لبخند بر لبان كودكان شان شكوفه زند.
• توقعم از همه ی دوستان این است كه با دریغ نكردن نظرات خود یاریم نمایند.
ایمیل من: sadeqy_bamyani@yahoo.com

صادقی بامیانی

جستجو

 

پیامبر گرامی اسلام(ص) و وحدت بشری

دوشنبه 1390/11/17   12:57 ب.ظ


نوع مطلب : دینی و مذهبی ،

پیامبر(ص) موظف میشود تا همه آیین‏هاى توحیدى و ادیان و ملتهاى خدا جوى را دعوت به اتحاد نماید و با مطرح كردن محورهاى مشترك ؛ دنیا را به گلستانی از صلح و صفا تبدیل سازد

 به مناسبت تولد پیامبر اسلام(ص) و هفته وحدت

هیچ كس نقش وحدت را در تكامل و پیشرفت اجتماعات یشرى منكر نیست، فایق آمدن بر مشكلات و پیروزى بر دشمنان داخلى و خارجى جز با وحدت امكان‏پذیر نمى‏باشد، جامعه‏اى كه یگانگى در آن حكم فرما نیست همیشه مورد تهاجم استعمار گران و دچار كشمكشهاى نفاق داخلى است و آتش حسادت، بخل ، عداوت و برترى خواهى و ده‏ها فساد اجتماعى در چنین جامعه‏اى هرگز خاموش نمى‏گردد و مردم آن از نعمت امنیت و آسایش محرومند و در نتیجه پایه‏هاى زندگى در آن سست و لرزان بوده همیشه در معرض انواع تهاجمات قرار دارد، به همین خاطر ادیان الهى براى تزكیه موانع وحدت از جامعه واستحكام بخشیدن به وحدت میان مردم مى‏كوشیده و آنان را همیشه به همدلى و نوع دوستى و مشاركت براى رفع مشكلات همدیگر دعوت مى‏كردند.

 اسلام كه كامل كننده ادیان الهى است نه تنها وحدت میان مسلمین را به عنوان یك وظیفه اسلامى مطرح مى‏نماید و به آنان دستور مى‏دهد كه: (وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا)[1]، بلكه پیامبر گرامى اسلام از سوى خداوند مأمور مى‏گردد كه: (قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَیْنَنَا وَبَیْنَكُمْ)[2] با این مأموریت پیامبر(ص) موظف میشود تا همه آیین‏هاى توحیدى و ادیان و ملتهاى خدا جوى را دعوت به اتحاد نماید و با مطرح كردن محورهاى مشترك ؛ دنیا را به گلستان صلح و صفا تبدیل سازد و بدین طریق منازعات خشونت بارى كه همیشه میان آئینها و ملتها وجود داشته و باعث جنگ و خونریزى مى‏گردیده تبدیل به گفتگوى سالم و روشنگرانه گرداند، این یعنى گفتگوى تمدنها و تلاقى منطقى اندیشه و افكار براى رسیدن به وحدت و یگانگى پایدار.

 بر خلاف تبلیغات مغرضانى كه مى‏گویند اسلام با همه ادیان و صاحبان افكار و اندیشه‏هاى غیر اسلامى با منطق زور، خشونت و شمشیر روبرو مى‏گردیده این آیه و آنچه كه از فصل‏هاى قبل تا حال گفته آمدیم، نشان مى‏دهد كه وظیفه پیامبران الهى و مخصوصاً پیامبر اسلام این بوده كه براى تكامل و سعادتمندى انسان به شكوفایى و بارورى عقول و اندیشه بپردازند و با سلاح روشنگرى و بیّنات (تلاوت و بیان آیات) به جنگ عفریت جهل و اندیشه‏ها و عقیده‏هاى غیر خدایى برخیزند و با ایجاد وحدت و ساختن زمینه‏هاى مناسب زندگى مسالمت‏آمیز حق پذیرى را از راه منطق و گفتگوى روشنگرانه در جوامع بشرى اعمال نماید.

 در نهج البلاغه نیز یكى از فلسفه‏هاى بعثت انبیاء را ایجاد وحدت ذكر مى‏نماید و در خطبه 192 به تفصیل به نقش انبیاء الهى در ایجاد وحدت امم گذشته سخن مى‏گوید و مسلمانان را سفارش مى‏كند كه به سرگذشت امم قبل بنگرید، شكستها و پیروزیهاى آنان را مطالعه كرده و در آن بیندیشید كه چگونه وقتى به بركت پیامبران به وحدت دست مى‏یابند؛ بر دشمنان خود فائق مى‏شوند و نعمت‏هاى خداوند به آنها بال مى‏گشاید و داراى قدرت و توانایى مى‏گردند اما آنچه پشت آنان را شكست و قدرتشان را در هم كوبید و باعث ذلت و خوارى شان شد تفرقه و جدایى شان بود كه پیامدهاى جز كینه توزى، بخل و حسادت بر آنان نداشت.

 در خطبه مذكور امام على(ع) وحدت را باعث عزت، پیروزى، نزول نعمت، عافیت، كرامت بخشیدن به حقوق انسانها و تأمین كننده امنیت و سعادت بشرى ذكر كرده و در مقابل تفرقه را باعث كیفر و مجازات آنان دانسته است كه ثمره‏اى جز شكست براى جامعه و مردم به بار نمى‏آورد، و مى‏فرماید به بركت پیامبران الهى مردم وحدت را پیشه ساختند، قلبها را یكى و دستها را به هم دادند، آنگاه توانستند قدرت فرعونهاى زمان خود را ازهم فرو پاشند و بر حاكمیت استبدادى و ظالمانه خداوندان زور پایان بخشند:

 ...فانظروا الى مواقع نعم اللَّه علیهم حین بعث الیهم رسولاً فعقد بملَّته طاعتهم و جمع على دعوته ألفتهم: كیف نشرت النعمة علیهم جناح كرامتها، و أسالت لهم جداول نعیمها، و ألتفّت الملّة بهم فى عوائد بركتها. فأصبحوا فى نعمتها غرقین، و فى خضرة عیشهافكهین (فاكهین). قد تربّعت الأمور بهم، فی ظلّ سلطان قاهر، و آوتهم الحال الى كنف عز غالب، و تعطّفت الامور علیهم فی ذرى ملك ثابت. فهم حكام على العالمین و ملوك فى أطراف الأرضین، یملكون الأمور على من كان یملكها علیهم، و یمضون الاحكام فیما كان یمضیها فیهم! لا تغمز قناة و لا تقرع لهم صفاة.[3]

حال به نعمت‏هاى بزرگ الهى كه به هنگامه بعثت پیامبر اسلام(ص) بر آنان فرو ریخت بنگرید، كه چگونه اطاعت آنان را با دیدن خود پیوند داد. و با دعوتش آنها را به وحدت رساند! چگونه نعمت‏هاى الهى بالهاى كرامت خود را بر آنان گستراند، و جویبارهاى آسایش و رفاه برایشان روان ساخت! و تمام بركات آیین حق، آنها را در بر گرفت!

 در میان نعمت‏ها غرق گشتند و در خرّمى زندگانى شادمان شدند، امور اجتماعى آنان در سایه قدرت حكومت اسلامى استوار شد و در پرتو عزّتى پایدار آرام گرفتند و به حكومتى پایدار رسیدند، و فرمانرواى كسانى شدند كه در گذشته حاكم بودند، و قوانین الهى را  بر كسانى اجراء مى‏كردند كه مجریان احكام بودند، و در گذشته كسى قدرت درهم شكستن نیروى آنان را نداشت و هیچ كسى خیال مبارزه با آنان را در سر نمى‏پروراند.

 از این قسمت كلام امام(ع) چنین بر مى‏آید كه قدرتمندى، توسعه و پایدارى حكومت و اجراى قوانین خداوند آنهم بر كسانى كه روزگارى از قدرتمندترین حاكمان زمان خود بودند به بركت وحدتى بود كه پیامبر آنان را بدان دعوت مى‏نمود.

 در اینكه موانع وحدت چیست و عواملى كه باعث از هم گسیختگى رشته‏هاى وحدت در اجتماعات بشرى مى‏شوند كدامند؟ بحثى است كه رساله جداگانه‏اى مى‏خواهد اما به طور كلى مهمترین آن عوامل كه نقش عمده‏اى را در به وجود آوردن وحدت و ایجاد روح همبستگى در اجتماعات بشرى دارند عبارتند: از مراعات عدالت و برابرى در امور سیاسى، فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى، توسعه اخلاق حسنه و ایجاد ارتباط سالم و منطقى میان انسان‏ها، بالا بردن سطح علمى و فرهنگى، تقویت حس نوع دوستى مسئولیت پذیرى در قبال سر نوشت همدیگر (عملى كردن اصل امر به معروف و نهى از منكر)، توزیع عادلانه خدمات و سرمایه‏ها و امكانات مادى و معنوی جمعى ملى و ایجاد زمینه‏هاى بهره بردارى صحیح و درست براى همه جهت ارتقاء و پیشرفت آنان در تمام جنبه‏هاى مادّى و معنوى و رسیدن به زندگى سعادتمند و خدا پسندانه.

منبع: فلسفه بعثت انبیاء در نهج البلاغه  فصل چهارم ص 160 نویسنده صادقی بامیانی


[1] -  و همگى به ریسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت] چنگ زنید و پراكنده نشوید« قرآن كریم، سوره آل عمران، آیه 102.

[2] -  بگو اى اهل كتاب بیائید به سوى سخنى كه میان ما و شما مشترك است/ سوره آل عمران / آیه 64

[3] -  نهج البلاغه، (محمد دشتى)، خطبه 192 / 102 98


نوشته شده توسط : صادقی بامیانی

اکبری
سه شنبه 1390/11/18 09:42 ق.ظ
سربلند باشید
فرید آواره
دوشنبه 1390/11/17 04:30 ب.ظ
تولد رسول عزت و كرامت بر شما و همه مسلمانان مبارك باد!
جعفری
دوشنبه 1390/11/17 02:19 ب.ظ
باعرض سلام وارادت فراوان خدمت شمامن نیز شما لینک کردم اگر ممکن است وب مرا بانام

سرزمین عاشقان(نوآوری وعلمی ونبوغ)

تغییر دهید باتشکر
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
Online User
IranSkin go Up